Geloof je het niet?

De zonnecentrale

De zon is ontstaan uit een draaiende wolk van gas en stof, overgebleven van ontplofte sterren (supernova’s). Door de zwaartekracht klonterden deze deeltjes langzaam samen en vormden uiteindelijk de zon. Het belangrijkste gas in de zon is waterstof. In de enorme druk en hitte (15 miljoen graden!) binnenin de zon ontstaat helium als de waterstofdeeltjes met elkaar botsen. Daarbij komt energie vrij. Dit heet kernfusie. Slechts een heel klein deel van die energie bereikt onze planeet. Toch levert de zon in één uur net zoveel energie aan onze planeet als we met de hele wereldbevolking in een jaar gebruiken.

Energie uit de aarde

Hoe dieper je in de aarde komt, hoe warmer het is. Die warmte kun je gebruiken als energie. Dat gebeurt in landen als Japan en IJsland in geothermische centrales. In Nederland maken steeds meer woningen en bedrijven daar gebruik van. Daarmee wordt vloeistof via buizen zo'n 130 meter onder de grond gebracht, waar de warmte van de aarde het opwarmt en omhoog pompt. Kernenergie is ook energie uit de aarde. Daarvoor is immers uranium nodig, een stof die in rotsen wordt gevonden in Australië, Namibië, Rusland en andere landen.

Energie van de maan

Twee keer per dag stijgt en daalt het water van de zeeën. Dit ken je als eb en vloed. Het water stijgt en daalt door de zwaartekracht van de maan. Midden op zee is het verschil tussen eb en vloed niet heel groot. Maar soms overbrugt het water meer dan een meter, bijvoorbeeld in de Waddenzee. Op deze plaatsen zijn soms turbines gebouwd die de kracht van de getijden omzetten in elektriciteit. Dit noemen we getijdenenergie.